Nerede o eski bayramlar!

Ramazan Bayramı, Ramazan ayının sonunda, Şevval ayının birinci gününde kutlanır. Eskiden Ramazan Bayramları gelmeden önce arife gününden başlanırdı hazırlıklara. Konu komşu bir araya gelip yardımlaşır, temizlikler yapılır, sarma sarılır, bayram tatlısı ve ikramlıklar hazırlanırdı. Mahalle bakkalından çikolata-şeker-lokum alınır, mahalle kolonyacısına gidilip kolonyalar doldurulur, gelenlere ikramda sunulmak için hazır bulundurulurdu. Bizim zamanımızda evin büyüklükleri bayramlık alış-verişine çıkar, çocukları için bayramlıklar alınır, şeker-lokum-çikolata alıp ,   evde baklavalar yapılırdı. Baba ve anneler evlatlarının bayramlıklarını yatağının yanı başında hazır bulundururdu. Bir mendile harçlık hazırlar ve defter-kitap-kalem alınıp birde halkalı şeker alıp hemen yatağın kenarına iliştirirlerdi. Bir de bazen kız çocukların ellerine kına yakıp bayram sabahı kınalı ellerle büyüklerin elleri öpülürdü. Çocuklar sabah kalkınca yanı başında bunları görünce gözlerinin içi parlardı sevinçten. Hemen hazırlanıp erkek çocukları babasıyla camiye gider, kız çocukları ise evde hazırlıklara başlardı. Camiden baba gelmeden sofralar hazırlanır, gelince hemen bayramlaşır ve kahvaltı edilirdi. Tabii bu sırada mendile sarılı olan harçlıklarını da cebe indirirlerdi. Sabah kahvaltısı bittikten sonra ölmüş büyüklerimiz için mezarlıklar ziyaret edilip dualar okunurdu.  Daha sonra büyüklere ,  komşulara  ziyarete gidilirdi, komşular gezilirdi. Eve gelen her misafire mutlaka sarma, yoğurt, baklava, şeker-çikolata-lokum hatta hatta kahve ya da şerbetler ikram edilirdi. Küçük çocuklar komşulara, eş dostu ziyaret ederek hem şeker toplar, hem de harçlıklarına harçlık eklerlerdi. Bazen eğlenceler yapılırdı. Köy meydanında genç kızlar ve genç erkekler toplanıp hep birlikte pikniğe gidilirdi. Şarkılar söylenir, maniler okunur, top oynanır, salıncağa binilirdi. Bayram harçlıklarıyla pamuk helva,  kağıt helva, elma şekeri, macun alınırdı. Birde mahalleye salıncakçı gelince en büyük mutluluk olurdu. Eski bayramları düşünürken şimdi içimizi bir özlem sarıyor O dönemdeki sıcaklığı, samimiyeti ve yardımlaşmayı özlüyoruz. Hey gidi günler, ne günlerdi. Oysa şimdi günümüzde bayram gelince hemen tatile gitmek, denize gitmek geliyor. Tatile gidip biraz dinlenelim çalıştığımız günlerin acısını çıkaralım diyoruz. Komşu-dost akraba ziyaretlerinden korkar olduk. Pandemi dönemi geçirince o pandemi de evlerde kapalı kaldığımız günlerin acısını çıkaralım diyoruz. Pandemi de rahatlığa alıştık, elimize telefonları alıp görüntülü arar olduk yada standart mesajlar atar bulduk kendimizi. Bir de son zamanlarda bazı kişiler de kişi bozukluğundan dolayı evlatlarımızın başına bir şey gelmesin diye kapı kapı dolaşmalarını yasakladık çocuklarımızın. Çünkü son zamanlarda çocuklara yönelik cinsel saldırılar arttı. Böyle olunca da tedbiri elden bırakmamak lazım diye düşünmeye başladık. Acaba evladımın başına bir şey gelir mi? Diye düşünce sardı belleğimizi. Nerede o eski günler. BARIŞ MANÇONUN dediği gibi, Bugün bayram Erken kalkın çocuklar Giyelim en güzel giysileri Elimizde taze kır çiçekleri Üzmeyelim bugün annemizi İYİ BAYRAMLAR…..